|
Geschiedenis
De geschiedenis van de Marinussen in het kort.
De geschiedenis van onze familie begint in 1550 als Marinus Hermens wordt geboren in Doesburg. Hij was vermoedelijk hanzeschipper en voer op landen rond de Oostzee. Waarschijnlijk als gevolg van de 80-jarige oorlog verhuisden deMarinussen naar Deventer, waar zij lange tijd verbleven. Zij woonden daar in het bergkwartier, een gedeelte van Deventer dat thans mooi gerestaureerd is.
Er woonden daar twee broers n.l. Marinus Hermens en Jan Hermens Marinus die voor afstammelingen zorgen. Jan Hermens Marinus had in ieder geval 7 kinderen, waarvan 4 jongens. Van dit gezin, hebben wij tot nu toe niets teruggevonden dus ook niet van de kinderen.
Eén van de kinderen van Marinus Hermens is Engele Marinus. Zij heeft aan de
wieg gestaan van drukkerij De Lange, welke thans nog in Deventer gevestigd is.
Haar broer Egbert zorgt voor het voortbestaan van de Marinussen. Hij heeft aanvankelijk een functie aan de munt van Deventer, maar verhuist in 1690 naar Groningen, waar hij muntmeester wordt. Als hij komt te overlijden wordt er een inventaris van zijn bezettingen gemaakt en dan valt goed te zien dat deze Marinus er warmpjes bij zat. Ook zijn kinderen hadden in dat opzicht niet te klagen. Het was immers de echte regententijd. Zijn dochters zijn gehuwd met een dominee, een "doctor in beijde rechten", zijn zoon Herbert is muntmeester in Leeuwarden en een zoon Lucas is koopman in Amsterdam. Verder heeft hij nog een zoon die predikant is, de zoon Harmen is luitenant, evenals de zoon Egbertus. Het gaat goed met deze regentenfamilie.
De broer van Egbert Marinus is Adriaan die aanvankelijk werkzaam is aan de munt te Nijmegen, maar later brouwer wordt.
Maar met het verval van de Gouden Eeuw treedt ook het verval bij onze familie in. Met de rijdom in de familie is het waarschijnlijk defintief afgelopen als Egbertus Marinus zijn activiteiten als pachter van de wijnaccijns moeten staken door het pachtersoproep en daarna op voor onze begrippen jeugdige leeftijd (1773) in een gasthuis wordt opgenomen. De familie woont dan nog steeds in Groningen.
Egbertus heeft één zoon die voor nageslacht heeft gezorgd n.l. Rudolphus. Van Rudolphus weten wij dat hij in 1781 in Groningen werd veroordeeld tot verbanning uit de provincie wegens "sodomie" (homosexualiteit zeggen wij tegenwoordig). Hij kwam er redelijk genadig af, want zo'n 50 jaar eerder werden sodomieten (zoals ze toen werden genoemd) vaak ter dood veroordeeld.
De familie komt daardoor echt aan de grond te zitten en in 1824 wordt het gezin van de zoon van Rudolphus te weten Egbert Marinus dan ook opgenomen in de kolonie van Weldadigheid te Frederiksoord. Het gezin telt 7 kinderen. De kolonie was voor mensen die totaal aan de grond zaten. Omdat de kinderen niet in de kolonie mochten blijven zijn de Marinussen halverwege de 19e eeuw over heel Nederland uitgezwermd.
In de genealogie kennen wij 4 Friese takken, een Brabantse tak, een Haagse tak en een Bollenstreek tak. Maar er wonen ook Marinussen in b.v. Amerika en Tasmania. Eén zoon van de Friese tak vertrek al spoedig naar Amsterdam (Jordaan), zodat er ook Marinussen in Amsterdam wonen. De meeste Marinussen in Amsterdam zijn evenwel geen familie.
Veel Marinussen vinden wij nog steeds in de omgeving van de vroegere kolonie b.v. in Noordwolde en Vledder. De Brabantse tak (omgeving Veghel) en de Haagse tak zijn redelijk uitgebreid.
Op de homepage heeft u het wapen van de familie aangetroffen, een meerman. Dit wapen werd door Egbert Marinus gebruikt als muntmeestersteken, maar wij weten ook dat zijn zoon Lucas Marinus en een andere zoon van Egbert dit wapen gebruikten.
|
