Opmerkingen per vertrek:
Grote voorkamer
Duidelijk de pronkkamer, waarin in dit geval geen stookplaats aanwezig lijkt te zijn geweest. Er stond een staatsieledikant, met bloedrode trijp beklede stoelen en een kabinet van ‘sakerdanen’ (palissander) hout. In dit kabinet werd het linnen bewaard.
Daarnaast is er een wandtafel te vinden, waarbij hoogstwaarschijnlijk de twee guéridons hoorden (ze stonden ter weerszijden) en waarboven een spiegel hing. Verder lagen er vier matten op de vloer en hingen er aan de wanden 23 schilderijen en schilderijtjes, een hoog aantal. Ook de hoeveelheid porselein was aanzienlijk.

Goudleerskamer:
ontleende zijn naam aan het behang van goudleer. Schilderijen waren in deze kamer niet te vinden.
Waarschijnlijk lag deze kamer aan de straatzijde, gezien de twee ‘raemties’ of horretjes die voor de vensters stonden. Er bevond zich een stookplaats in deze kamer. Deze schoorsteen was van ouderwets, hoog model, want er wordt een ‘rabat’ of haardkleed genoemd die aan de schouwbalk gehangen moet hebben. Deze rabat werd gebruikt om de rookvang a.h.w. te verlagen en zo de trek te verbeteren.
De kelderkamer:
deze kamer lag boven een kelder. Wij zouden dit vertrek een ‘opkamer’ noemen. Deze kamer kan beschouwd worden als een intieme gezelschapskamer, waar men bijvoorbeeld thee dronk. Er stond een met groene stof bekleed ledikant en er was een rustbank te vinden. Bij de zes stoelen van pruimbomenhout hoorden zes losse groene kussens. Voor de haard stond een beschilderd haardscherm. Verder waren in deze kamer schilderijen en prentjes (in vergulde lijsten) te vinden en verschillende voorwerpen van porselein.
Het comptoir diende vanouds als ‘kantoor’ of kamer waarin de administratie werd bijgehouden. De aanwezigheid van twee lessenaars, twee stoelen en een kist wijst op dit gebruik. Het comptoir lag vrijwel altijd aan de straatzijde van het huis, naast of vlakbij de voordeur, vandaar ook de aanwezigheid van een ‘marktemmer’, de voorloper van de boodschappentas.
De gang
Deze gang is niet te beschouwen als de gang die achter de voordeur begon: daar lag namelijk het voorhuis (vestibule, zouden wij zeggen). Waarschijnlijk gaat het hier om een gang aan de achterzijde van het huis, die mogelijk op de tuin uitkwam.
De kinderkamer
Dit vertrek zal gezien de betrekkelijk kleine hoeveelheid meubels niet zo groot zijn geweest. Het meubilair bestaat uit niet meer dan drie stoelen met kussens en een vierkante lessenaar. Met het ‘kleijn bedde’ wordt geen bed aangeduid, maar een matras. Deze lag in een bedstede, waar de vermelding van de twee gordijen ‘voor het bedde’ naar verwijst.
De grote keuken
De grote keuken laat het fenomeen van een in dit geval zeer deftige ‘woonkeuken’ zien. Hier werd niet (uitsluitend) gekookt, maar vooral gewoond. Het vele keukengoed zoals porselein en tinnen eetgerei was hier opgeborgen en waarschijnlijk ook wel deels uitgestald. De aanwezigheid van een ledikant (hemelbed), stoelen en schenktafels wijst op de woonfunctie. Dat doet ook de Bijbel, die in combinatie met zijn ‘voet’, een staande lessenaar, wordt genoemd. Wellicht at de familie in dit vertrek en kon er tijdens de maaltijd uit de bijbel worden voorgelezen.
Het voorhuis
Het voorhuis was het eerste vertrek dat de bezoeker binnenkwam: het lag meteen achter de voordeur. Het voorhuis van Egbert Marinus was op een voor de 18de eeuw gebruikelijke manier ingericht: een paar landkaarten en schilderijen  en twee stoelen waarop bezoekers plaats konden nemen als ze moesten wachten.
De kelder
Waar de kelder lag, is lastig na te gaan. Hij zal gezien de hoeveelheid objecten die zich erin bevonden, niet groot zijn geweest. Vermoedelijk lag deze kelder onder de eerder genoemde ‘Kelder kamer’.
De achterkeuken
Dit was de echte kook-keuken: niets verwijst hier naar de woonfunctie waarvan bij de grote keuken sprake was. Integendeel zelfs: keukengerei zet de toon, net als kasten waarin servies- en glasgoed werd opgeborgen.
Vaders kamer (soort van bibliotheek)
Deze ruimte diende duidelijk tot bibliotheek. Uit de opsomming van de boeken blijkt dat Egbert Marinus een voor zijn tijd aanzienlijke collectie had. Zelfs in heel rijke boedels zijn boeken niet altijd vanzelfsprekend. In veel achttiende-eeuwse inventarissen valt zelfs het geringe aantal boeken op. Aardig is de vermelding van een rustbank, waarvan we natuurlijk niet zeker weten of de heer des huizes deze als gemakkelijke leesstoel gebruikte. Ondenkbaar is het echter niet.  In de kamer stond ook de grote linnenkast. Erg gevuld was deze echter niet.
De spieskamer
Dit was eigenlijk geen kamer, maar een grote, ingebouwde kast: de ‘spijskamer’. Hierin werd doorgaans etenswaar bewaard. In deze inventaris is daarvan echter geen sprake: de spijskamer werd hier waarschijnlijk gebruikt als een soort ‘lampenkamer’, waarin de olielampjes (die door het hele huis werden gebruikt) met olie werden gevuld.
De grote bovenkamer
Dit is de eerste kamer waarvan met zekerheid kan worden gezegd dat deze op de verdieping lag. Gezien het geringe aantal andere kamers dat hierna wordt genoemd, kan vermoed worden dat de verdieping lang zo uitgebreid niet was als de begane grond. Dat was overigens niets bijzonders: veel grote huizen in Groningen hadden slechts een bewoonbare eerste verdieping boven het voorste deel van het huis. Het achterste deel kon uit slechts een bouwlaag met een zolder bestaan.
De jufferskamer
Deze ruimte was ongetwijfeld bestemd voor de ‘dochter des huizes’, die hier in een paviljoenbed (een bed met een kleine, ronde of vierkante hemel) sliep. Aardig is de vermelding van een klavecimbel in dit vertrek. Muziek werd voor rijke jongedames als een passend tijdverdrijf beschouwd.
De muntmeesterskamer
Dit lijkt de slaapkamer van de muntmeester (de heer des huizes?). Er stond een hemelbed (ledicant), een eenvoudig (‘gemeen’) eiken kastje , een boekenkast en vijf stoelen. De tafel stond waarschijnlijk tegen de wand. Er hing een spiegel boven. Enkele prentjes en twee schilderijen dienden als wanddecoratie.
De zolders
Boven het huis bevond zich de grote zolder, die in twee kledingzolders en de turfzolder was verdeeld. Op de kledingzolders stonden –anders dan de naam doet vermoeden- afgedankte meubels en gebruiksvoorwerpen. De turfzolder zal gebruikt zijn voor opslag van turf, de belangrijkste warmtebron in het 17de-eeuwse huis (in de open haarden werd dikwijls turf gebrand).
De gietkamer (het bedrijf)
De gietkamer was de bedrijfsruimte van de muntmeester. Deze lag waarschijnlijk los van het eigenlijke woonhuis. In de aanhef van de inventaris is sprake van een ‘Huijs’ em ‘Hof’ en de ‘Munte’, waar de gietkamer tot behoord zal hebben.